Życzenie utworzenia w ośrodkach wczesnego wspierania rozwoju grup rodzicielskich wyraża 30% zapytanych rodziców dzieci niepełnosprawnych. Pragną oni wymiany informacji również z innymi rodzicami, których dziecko znajduje się w ośrodku wczesnego wspierania rozwoju (62,3%). Zaskakująco duża okazała się potrzeba zgłębienia wiedzy za sprawą prelekcji (40,9%) i mediów (62,2%), by móc tym sposobem zwiększyć szanse swojego dziecka na wspieranie, a tym samym polepszyć własną sytuację – dźwigi dla niepełnosprawnych.
Z perspektywy współpracowników placówek wspierających możliwe okazało się zatem wyróżnienie w sumie czterech form działalności zorientowanej na rodziców w procesie wczesnego wspierania rozwoju:
1. włączenie rodziców w proces wspierania dziecka (wskazówki);
2. odrębne rozmowy (poradnictwo);
3. grupy rodzicielskie (wymiana doświadczeń);
4. oferowanie prelekcji i nowych mediów (informacja medialna).
W konsultacjach z rodzicami chodziło ostatecznie również o ogólną ocenę pracy polegającej na wczesnym wspieraniu rozwoju. Zapytani o to, czy czują negatywny wpływ pracowników ośrodków wspierających na siebie w zakresie wspólnej pracy, jedynie 0,9% rodziców odpowiedziało, że w ich przypadku w dużej mierze lub całkowicie się to sprawdziło – dźwigi dla niepełnosprawnych. Tylko 1,9% rodziców reprezentowało opinię, że współpraca z pracownikami ośrodków wydaje się im zbyt bliska, a jedynie 1,4% rodziców chciało się trzymać z dala od pracy wspierającej z dzieckiem. 5,4% rodziców przyznało, iż czują się oni niepewnie, uczestnicząc w procesie wspierania. Te badania pozwalają stwierdzić iż istniej społeczne zapotrzebowanie na tego typu ośrodki – dźwigi dla niepełnosprawnych.
Zostaw komentarz
Zaloguj się, by móc komentować.
Ostatnie komentarze